Wednesday, May 27, 2009

இளைய நிலா

படம்: பயணங்கள் முடிவதிலை
பாடல்: கவி இமையம் - வைரமுத்து
இசை: இளையராஜா


இளைய நிலா பொழிகிறதே இதயம் வரை நனைகிறதே
உலா போகும் மேகம் கனா காணுமே விழா காணுமே வானமே

வரும் வழியில் பனிமழையில் பருவ நிலா தினம் நனையும்
முகிலெடுத்து முகம் துடைத்து விடியும்வரை நடை பழகும்
வானவீதியில் மேக ஊர்வலம் காணும்போதிலே ஆறுதல் தரும்
பருவமகள் விழிகளிலே கனவு வரும்


முகிலினங்கள் அழைகிறதே முகவரிகள் தொலைந்தனவோ?
முகவரிகள் தவறியதால் அழுதிடுமோ அது மழையோ?
நீலவானிலே வெள்ளி ஓடைகள் ஓடுகின்றதே என்ன ஜாடைகள்?
விண்வெளியில் விதைத்தது யார் நவமணிகள்........

Saturday, May 23, 2009

அவள் அப்படி ஒன்றும் அழகில்லை

படம்: அங்காடி தெரு
பாடல்: நா. முத்துக்குமார்
இசை: G.V. பிரகாஷ் குமார்

அவள் அப்படி ஒன்றும் அழகில்லை
அவளுக்கு யாரும் இணையில்லை
அவள் அப்படி ஒன்றும் கலரில்லை
ஆனால் அது ஒரு குறையில்லை

அவள் பெரிதாய் ஒன்றும் படிக்கவில்லை
அவளை படித்தேன் முடிக்கவில்லை
அவள் உடுத்தும் உடைகள் பிடிக்கவில்லை
இருந்தும் கவனிக்க மறக்கவில்லை


அவள் நாய்க்குட்டி எதுவும் வளர்க்கவில்லை
நான் காவல் இருந்தால் தடுக்கவில்லை
அவள் பொம்மைகளையனைத்து உறங்கவில்லை
நான் பொம்மை போலே பிறக்கவில்லை

அவள் கூந்தல் ஒன்றும் நீளம் இல்லை
அந்த காட்டில் தொலைந்தேன் மீளவில்லை
அவள் கை விரல் மோதிரம் தங்கமில்லை
கை பிடித்திடும் ஆசை தூங்கவில்லை


அவள் சொந்தம் இன்றி எதுவுமில்லை
எனக்கு எதுவுமில்லை


அவள் பட்டு புடவை என்றும் அணிந்ததில்லை
அவள் சுடிதார் போல எதுவும் சிறந்ததில்லை
அவள் திட்டும் போதும் வலிக்கவில்லை
அந்த அக்கறை போலே வேறு இல்லை

அவள் வாசம் ரோஜா வாசமில்லை
அவள் இல்லாமல் சுவாசமில்லை
அவள் சொந்தம் பந்தம் எதுவுமில்லை
அவள் சொந்தம் இன்றி எதுவுமில்லை
எனக்கு எதுவுமில்லை

Friday, May 22, 2009

சத்தம் இல்லாத தனிமை கேட்டேன்........

படம் :- அமர்க்களம்
பாடல்:- கவி இமையம் - வைரமுத்து
இசை:- பரத்வாஜ்

சத்தம் இல்லாத தனிமை கேட்டேன்
யுத்தம் இல்லாத உலகம் கேட்டேன்
ரத்தத்தில் என்றென்றும் வேகம் கேட்டேன்
ரகசியம் இல்லாத உள்ளம் கேட்டேன்
சத்தம் இல்லாத தனிமை கேட்டேன்
யுத்தம் இல்லாத உலகம் கேட்டேன்
ரத்தத்தில் என்றென்றும் வேகம் கேட்டேன்
ரகசியம் இல்லா உள்ளம் கேட்டேன்
உயிரை கிள்ளாத உறவை கேட்டேன்
ஒற்றை கண்ணீர் துளியை கேட்டேன்
வலிகள் செய்யாத வார்த்தை கேட்டேன்
வயதுக்கு சரியான வாழ்கை கேட்டேன்
இடிகள் இல்லாத மேகம் கேட்டேன்
இளமை கெடாத மோகம் கேட்டேன்
பறந்து பறந்து நேசம் கேட்டேன்
பாசாங்கு இல்லாத பாசம் கேட்டேன்
புல்லின் நுனியில் பனியை கேட்டேன்
பூவின் மடியில் படுக்கை கேட்டேன்
தானே உறங்கும் விழியை கேட்டேன்
தலையை கோதும் விரலை கேட்டேன்
நிலவில் நனையும் சோலை கேட்டேன்
நீல குயிலின் பாடல் கேட்டேன்
நடந்து போக நதிகறை கேட்டேன்
கிடந்தது உருள புல்வெளி கேட்டேன்
தொட்டு படுக்க நிலவை கேட்டேன்
எட்டி பிடிக்க விண்மீன் கேட்டேன்
துக்கம் மறந்த தூக்கம் கேட்டேன்
தூக்கம் மணக்கும் கணவை கேட்டேன்
பூமிக்கெல்லாம் ஒரு பகல் கேட்டேன்
பூவுக்கெல்லாம் ஆயுள் கேட்டேன்
மனிதர்கெல்லாம் ஒரு மனம் கேட்டேன்
பறவைக்கெல்லாம் தாய்மொழி கேட்டேன்
உலகுக்கெல்லாம் சம மழை கேட்டேன்
ஊருக்கெல்லாம் ஒரு நதி கேட்டேன்
வானம் முழுக்க நிலவை கேட்டேன்
வாழும்போதிய சொர்க்கம் கேட்டேன்
எண்ணம் எல்லாம் உயர கேட்டேன்
எரியும் தீயாய் கவிதை கேட்டேன்
கண்ணீர் கடந்த ஞானம் கேட்டேன்
காமம் கடந்த யோகம் கேட்டேன்
சுற்றும் காற்றின் சுதந்திரம் கேட்டேன்
சிட்டு குருவியின் சிறகை கேட்டேன்
உச்சம் தலை மேல் மழையை கேட்டேன்
உள்ளன் காலில் நதியை கேட்டேன்
பணிகொண்ட பாடல் பயில கேட்டேன்
பறவைக்கு இருக்கும் வானம் கேட்டேன்
நன்றி கெடாத நட்பை கேட்டேன்
நடுங்க விடாத செல்வம் கேட்டேன்
மலரில் ஒரு நாள் வசிக்க கேட்டேன்
மழையின் சங்கீதம் ருசிக்க கேட்டேன்
நிலவில் நதியில் குளிக்க கேட்டேன்
நினைவில் சந்தனம் மணக்க கேட்டேன்
விழுந்தால் நிழல் போல விழவே கேட்டேன்
அழுதால் மழை போல அழவே கேட்டேன்
ஏகாந்தம் என்னோடு வாழ கேட்டேன்
எப்போதும் சிரிக்கிற உதடை கேட்டேன்
பனித்துளி போல் ஒரு சூரியன் கேட்டேன்
சூரியன் போல் ஒரு பனித்துளி கேட்டேன்
ராஜராஜனின் வாலை கேட்டேன்
வள்ளுவன் எழுதிய கோலை கேட்டேன்
பாரதியாரின் சொல்லை கேட்டேன்
பார்த்திபன் தொடுத்த வில்லை கேட்டேன்
மாயகண்ணன் குழலை கேட்டேன்
மதுரை மீனாக்ஷி கிளியை கேட்டேன்
சொந்த உழைப்பில் சோற்றை கேட்டேன்
தொட்டு கொள்ள பாசம் கேட்டேன்
மழையை போன்ற பொறுமையை கேட்டேன்
புல்லை போன்ற பணிவை கேட்டேன்
புயலை போன்ற துணிவை கேட்டேன்
இடியை தாங்கும் தோழ்கள் கேட்டேன்
இழிவை தாங்கும் இதயம் கேட்டேன்
துரோகம் தாங்கும் வழிமை கேட்டேன்
தொழைந்துவிடாத பொறுமை கேட்டேன்
சொன்னது கேட்கும் உள்ளம் கேட்டேன்
சொன்னால் சாகும் வேகம் கேட்டேன்
கயவரை அறியும் கண்கள் கேட்டேன்
காலம் கடக்கும் கால்கள் கேட்டேன்
சின்ன சின்ன தோழ்விகள் கேட்டேன்
சீக்கிரம் ஆறும் காயம் கேட்டேன்
மூடியில்லாத முகங்கள் கேட்டேன்
போலி இல்லாத புன்னகை கேட்டேன்
தவழும் வயதில் தாய்பால் கேட்டேன்
தாவும் வயதில் பொம்மைகள் கேட்டேன்
ஐந்து வயதில் புத்தகம் கேட்டேன்
ஆறாம் விரலை பேனா கேட்டேன்
காசே வேண்டம் கருணை கேட்டேன்
தலையணை வேண்டம் தாய்மடி கேட்டேன்
கூட்டுகிளி போல வாழ்கை கேட்டேன்
குறைந்த பட்ச அன்பை கேட்டேன்
இத்தனை கேட்டும் கிடக்கவில்லை இதிலே எதுவும் நடவில்லை
வாழ்வே வாழ்வே வேண்டாம் என்று மரணம் மரணம் கேட்டேன்

வா வா என் தேவதையே..........

படம்:- அபியும் நானும்
பாடல்:- கவி இமயம் - வைரமுத்து
இசை:- வித்யாசாகர்

வா வா என் தேவதையே பொன் வாய் பேசும் தாரகையே
பொய் வாழ்வின் பூரணமே பெண் பூவே வா

வான் மிதக்கும் கண்களுக்கு மயிலறகால் மை இடவா?
மார்பு உதைக்கும் கால்களுக்கு மணி கொலுசு நான் இடவா?

செல்வ மகள் அழுகை போல் ஒரு சில்லென்ற
சங்கீதம் கேட்டதில்லை பொன் மகளின் புன்னகைபோல்
யுக பூக்களுக்கு புன்னகைக்க தெரியவில்லை!!

என் பிள்ளை எட்டு வைத்த நடயைபோல எந்த இலக்கண
கவிதையும் நடந்ததில்லை!!!
முத்துக்கள் தெரிகின்ற மழலைபோல் ஒரு முன்நூர்
மொழிகளில் ஒரு வார்த்தை இல்லை!!!


தந்தைக்கும் தாய் அமுதம் சுரந்ததும்மா
என் தங்கத்தை மார்போடு அனைகைய்லே!!!

பிள்ளை நிலா பள்ளி செல்ல அவள் பையோடு என் இதயம் துடிக்க கண்டேன்
தெய்வ மகள் தூங்கையிலே சில தெய்வங்கள் தூங்குகின்ற அழகை கண்டேன்
சிற்றாடை கட்டி அவள் சிரித்த போது என்னை பெற்றவள்
சாயல் என்று பேசிக்கொண்டேன்


மேல் நாட்டு ஆடைகட்டி நடந்த போது
இவள் மீசை இல்லாத மகன் என்று சொன்னேன்
பெண் பிள்ளை தனியறை புகுந்ததிலே
ஒரு பிரிவுக்கு ஒத்திகையை பார்த்து கொண்டேன்!!!

Tuesday, May 12, 2009

LOVE MORE THAN HATRED

Our subconscious seeks depth of emotions. The subconscious choice is never between positive emotions and negative emotions, but between deep emotions and shallow emotions.
Unaware, because negative emotions always enjoy greater attention than the positive ones, most human beings sink into the depth of negative emotions with effortless ease. Alternatively, they are very shallow in experiencing their positive emotions. Think about it! Take your own case and think about it!
The child is happily playing in the house. The rest of us are lost in our own chores. The happiness of the child never attracts deep attention. However, while playing the child hurts herself and now every family member converges towards the child, enquiring, “What happened?” Unaware, we program the subconscious of the child into believing that her crying draws more attention than her happiness. In the future, even after she grows into an adult, whenever she wants attention she will sink into some form of crying - from tears to depression to tantrums - the range varies. Her emotions will seem so legitimate for her, though others may notice the incongruence of it. This is a subconscious choice, and not a conscious one. She won't even be aware that something within her (her subconscious) is choosing her emotions and also the life situations to suit those emotions. That's why, so often we don't understand why we behave the way we behave. The subconscious craving for deep emotions is driving us.
Between deep hatred and shallow love your subconscious will choose hatred. That's why you can process hurt and hatred for years, and yet, every few days you need renewals of expressions of love. Else, it hurts. See the irony! You are self-sufficient when it comes to keeping your hatred alive, but need external help to keep your love going. The remedy is to learn to experience deep love. Intensify your expressions and demonstrations of love. Sink in love. (You Remember A.R. Rahman’s Speech when he received the OSCARS. All through my life I had the option of choosing Love & hate and I choose LOVE and I am here”) how true are the words from the Mozart of Madras! Let us follow his principle in our life too.
Drown in love. Epitomize love. More importantly, learn to tranquilize hurt and hatred with forgiveness and keep it shallow. Eventually, your subconscious will spontaneously choose love over hatred, for the sheer depth of it. It will also begin to choose life situations in congruence with love. Learn from your failures and leave it at that. Don't get too emotional about it. Don't spoil your subconscious. Celebrate your success. Get every cell of yours involved. Pamper your subconscious. Ill health deserves nothing more than a passing remark. Oh, brag about your health and fitness. Let your subconscious know your preference. Simple - speak the negative in two sentences and not less than five sentences for the positive. Ration your emotions to the negative and create an emotional flood for the positive. That's transformation - TRANScending the old FORMATION of the subconscious into a new one.
Someone said a sad heart writes the most beautiful poetries. Therefore, God must have been sad to create such a beautiful world. Oh, then he has not seen my God. Learn to experience the depth of bliss. You will no more write poetries. They will happen through you.
In deep happiness, in deep love, in deep gratitude